Eerder in...
- Ik heb Nolan niet gezien. - Hij werd afgevoerd. Hij leeft nog.
Ik heb deze mens gekozen als mijn betoverde, mijn huisdier.
- Jij weet waar mijn moeder is, hè? - Nee.
Als ze in onze buurt komt, dood ik haar.
Jij zult me helpen jagen.
- Wat is dat? - Een controlestam.
Wat is dit?
- Hebben de Omecs je iets aangedaan? - Ja, inderdaad.
- Wat is dat? - Een vaccin.
Je onderschat me, dochter. Je hebt mijn hart gebroken.
Je liet me geen keus.
Jouw kracht zal de mijne worden.
Het is tijd om te ontwaken en de wereld in te nemen die ons beloofd is.
Het is tijd voor onze gevreesde oogst.
Het ziet er niet ontstoken uit. Doet het hier pijn?
- Ik denk het niet. Nee. - Goed. Wiebel met je piggies.
Dat zijn tenen, geen vingers. Is Engels je moedertaal?
Nee.
- Corrigeer me dan niet. - Is Engels jouw moedertaal?
Als je moet nadenken, spreek je het niet vloeiend.
- Je weet dat ik niet van naalden hou. - Denk dan aan Charles de Gaulle.
Yewll.
Ja.
Yewll, alsjeblieft.
Hier.
Goed.
Yewll, wat ben je in godsnaam aan het doen?
Yewll, geef antwoord, beunhaas.
Een beunhaas is een schandelijke advocaat.
Ik ben een schandelijke dokter.
Ze besturen haar.
Er zit een implantaat in haar nek.
Ze kan er niks aan doen.
Doc, dit ben jij niet.
- Je moet terugvechten. - Dat probeer ik.
Helaas voor ons allemaal werd ik ontworpen voor slavernij.
Sorry, het is vernederend.
Ik wou dat ik je die pijn en gêne kon besparen.
Het spijt me, Datak. Je verdient dit niet.
Geen van jullie.
Wat verdienen we niet?
Doc? Wat verdienen we niet?
Zoek Kindzi. Als je haar ziet, schiet je haar dood.
Enig idee wat ze wil?
- Nee. - Maar ze heeft bloed aan haar handen.
T'Evgins bloed. Daarvoor moet ze boeten.
Jij gaat met me mee naar de mijnen om te zien of we haar spoor vinden.
Nolan, mijn man is vermist.
Ik heb het nogal druk, Stahma.
Ik verdenk de Omec-dochter van kwaad.
Wat heeft Kindzi tegen Datak? Wat weet je?
Ze wil me dood. T'Evgin beschermde me, maar nu is hij verdwenen.
Datak ging naar Yewll om een wapen te zoeken en nu is hij ook weg.
Ik weet wat je van me vindt, Amanda. Wat jullie allemaal denken.
Ik zou hier niet zijn als ik niet echt bang was.
Stahma, T'Evgin is dood.
- Weet je dat zeker? - We waren erbij.
- Kindzi? - Ja. We gaan haar nu zoeken.
Wat was dat in vredesnaam?
- Ze zijn met velen. - Wat?
In slaappods in hun schip. Duizenden en duizenden slapende Omecs.
T'Evgin wilde dat ze in vrede zouden samenleven met de aardbewoners.
Nu hij dood is, krijgt Kindzi de leiding.
Onder haar bevel zullen de Omecs de planeet willen veroveren
om ons tot slaven te maken en op te eten.
- Die meteoorflitsen... - Dat is nog maar het begin.
- Duizenden Omecs en je hebt niks gezegd. - T'Evgin bedreigde me. Ik had geen keus.
Onzin. Je had 't me kunnen zeggen.
Dan hadden we ze misschien voor de invasie kunnen tegenhouden.
Als jij de Omecs niet had uitgenodigd
en ons gulaniet niet had gegeven, zaten we nu misschien niet
- in deze situatie. - Durf mij niet de schuld te geven.
Het is de waarheid.
Wat ben je met me van plan?
Dood me niet.
Alsjeblieft.
De zon voelt goed.
- Waarom ben ik zo zwak? - Je hebt lang geslapen.
Je zult je beter voelen als we gegeten hebben.
Maak je geen zorgen. Het zal snel voorbij zijn.
Laat me hier niet achter.
Alsjeblieft.
- Ik heb kinderen. - Ik ook. En ze hebben honger.
Waar is de almachtige vader?
T'Evgin werd vermoord.
- Door wie? - Hij werd verraden door een bijvrouw.
Een verrader van haar eigen ras.
- Zijn dood moet gewroken worden. - Dat komt wel.
- Jij? - Ik heb nu T'Evgins kracht.
Ik ben de almachtige moeder nu.
Ik zal alles doen om de Omecs te beschermen.
De vijand omringt ons. Dit is de vloek van ons volk.
Ik moet sterker worden.
Nolan...
- Wat zie je? - Doc Yewll.
Wat doet zij hier?
Verdomme.
Die arme vrouw.
- Wil je Kindzi doden? - Ja.
- Moeten we haar niet verhoren? - Ik zal de andere twee verhoren.
Dit is haar eigen schuld.
Wat krijgen we nou?
Terug naar de auto. Snel.
Ik begrijp het niet. Hoe kon commandant T'Evgin, zo'n groot bevelhebber,
vermoord worden door wapens als deze?
Noem je me nu een leugenaar?
Elke bevelhebber heeft een limiet, zelfs T'Evgin.
Die Castihoer heeft hem vergiftigd.
Hij stierf in mijn armen en ik heb zijn hart opgegeten.
Heb je nog vragen?
Ik wilde niet oneerbiedig zijn, almachtige moeder.
Mooi.
Ik begrijp het niet. In de mijnen werd ze door twee kogels geveld.
Misschien eet ze veel spinazie. Ik heb haar in het hoofd geschoten.
Verdomme.
- Het ga-po-li-raazê-ritueel. - Welk ritueel?
Ga-po-li-raazê. De overdacht van macht.
Ik heb gelezen over de Omecs. Het is een begrafenistraditie. Hier.
Als een Omec-commandant sterft, eten de kinderen zijn organen.
Is Kindzi nu zo sterk als haar vader?
Als het boek klopt wel.
T'Evgin heeft talloze oorlogen overleefd.
Nu leidt zijn gestoorde, onstuitbare dochter tienduizend Omecs.
We moeten ze uitroeien aan de bron.
- Hoe dan? We hebben geen vleugels. - We moeten een manier vinden.
We hebben een probleem. Er zijn 13 mensen vermist in 24 uur.
- De Omecs? - Nee, Doc Yewll.
Ze hadden een afspraak bij de dokter.
Slechte tand, gebroken pols... Ze kwamen niet thuis.
Daarom was Yewll bij de Omecs.
- Waarom zou ze met hen samenwerken? - We vragen het haar.
In de tussentijd doorzoeken jij en Berlin de stad.
Kam de straten uit. Zoek die vermiste personen.
Gaat het wel?
Prima.
- Er is geen uitweg. - Die is er altijd.
Ooit zat ik zes maanden in een kooi. Dat was erger. Toen was ik alleen.
Weet je wie me heeft gered?
Joshua Nolan.
Ik weet dat ze hem de slachter noemen,
- maar ik vind hem geweldig. - Ja, top.
Nolan zal me nu weer redden.
Weet je hoe ik dat weet?
- Boeit me niet. - Ik geloof erin. Geloof is belangrijk
als je lang gevangen zit.
Geloof helpt je door de zware tijden. Geloof houdt wanhoop op afstand.
Kan je geloof voorkomen dat ik in je kooi pis?
Doe dat alsjeblieft niet.
Heb je iets gevonden?
Nog niet.
De mensen zijn bang. Ze blijven binnen.
Het zal de Omecs spijten dat ze deze stad hebben gekozen.
Ik heb T'Evgin gehoord voor hij stierf.
De rest van de Omecs zijn niet als Kindzi.
Hij vergist zich. Je hebt die Omecs gezien. Ze aten een persoon op.
We weten niet wat Kindzi hen vertelt.
Misschien hoeven we ze niet allemaal af te knallen.
- Wat stel je dan voor? - We kunnen met ze praten.
Je meent het.
Als je 'eet me niet op' kunt zeggen in het Omec, laat het me weten.
Je hebt Nolan gehoord. Doodschieten.
- We willen meer eten. Breng er nog een. - Niet zo luid. Je kunt je slachtoffers
het best in het ongewisse houden.
Geef me geen preek.
Komt in orde, baas.
- Niet doen. - Meekomen, Jomir.
Laat ze me niet meenemen.
Nee, alsjeblieft.
Niet doen. Alsjeblieft niet.
Castithan, jou herken ik.
Je bent Stahma's gezel.
Ik ben ook de laatste die je zult zien voor je sterft.
Jouw vlees lijkt me niet zo mals als dat van je vrouw.
Dit gaat niet om vlees. Dit gaat om wraak. Niet?
Wraak tegen de rassen die tegen de Omecs in opstand kwamen
en je terug naar je thuisplaneet dwongen.
En dan was er die pech met jullie arken.
Ik laat me niet opjutten door een grappig gevangen dier.
Miljoenen Votans en mensen bevolken de aarde.
Hoe kunnen tienduizend Omecs hen allemaal veroveren?
- En hoe zul je ze beheersen? - Met geweld.
We geven de aarde niet zonder gevecht op.
Hoeveel Omecs wil je opofferen?
Hoeveel kun je er verliezen voor jullie ras niet meer leefbaar is?
Drieduizend? 4000?
Vast minder als je rekening houdt met de inteelt.
Almachtige moeder, eet je hem nog op?
Ik wil dat dit stuk wit vlees begrijpt dat woorden gevolgen hebben.
Ik ga je vrouw zoeken.
Voor ze eenzaam sterft, zeg ik haar dat jij haar doodvonnis tekende.
Ik zweer je dat je zult lijden.
Hoe meer bedreigingen je uit, hoe lozer ze klinken.
Luitenant, ga de nieuwkomers begroeten en breng ze hierheen om te eten.
- Waar ga je heen, almachtige moeder? - De dood van onze vader wreken.
Blijf bij haar uit de buurt.
Rayetso...
- Doc? - Ze is hier al even niet meer geweest.
- Het is oké. - Niet waar.
Kom op, we sporen haar wel op.
Wat heeft het voor zin?
- Overleven. - Ze blijven maar komen, Nolan.
En we kunnen ze niet tegenhouden.
Nu zijn het er zes, plus Kindzi. We kunnen ze verslaan.
- Is dat zo? - Natuurlijk.
Dit is geen thuis als er geen bedreiging loert.
Deze keer is het anders. Deze keer is het mijn schuld.
- Wat ben ik dom. - Niet doen, Amanda.
- Ik geloofde hem. - Wij allemaal.
Ik stond voor hem in op de radio.
Ik heb gevraagd hem niet te beoordelen op de zonden van zijn voorvaders.
- Ik vroeg ze hem een kans te geven. - Je moest de stad beschermen.
Jij hebt deze situatie niet gecreëerd.
Ik werd herhaaldelijk gewaarschuwd. Ik wist dat ze gevaarlijk waren.
Ik dacht dat ik beter wist. Ik dacht dat ik ze kon overtuigen.
Ik heb de deuren geopend voor de Omecs om zich hier te bedienen.
Anders had Rahm Tak elke mens in Defiance gedood.
Dat was beter geweest dan wat de Omecs met onze planeet van plan zijn.
Ik geef het op.
Toen Irisa en ik terugkwamen naar Defiance,
het stasisnet niet werkte en de straten leeg waren,
wist ik dat deze stad op de rand van de afgrond stond.
Ik wist niet wat er gebeurd was,
maar ik hoopte één ding. Dat jij nog aan het bewind was.
Ik wist dat als jij de leiding nog had, Defiance nog een hartslag had.
Als we de Omecs willen verslaan, en dat lukt ons zeker,
dan zal deze stad haar burgemeester nodig hebben.
Ik zal haar ook nodig hebben.
- Bedankt. - Graag gedaan.
Indogene, mijn broeders en zusters hebben nog honger.
Moet ik ze laten boeren?
Breng me een bewoner van de aarde.
Een bewoner van de aarde, nu.
Komt eraan.
Stomme Indogene.
- Jij, rooie. - Waarom ik?
- Die man was hier eerst. Neem hem. - Niet waar. Leugenaar.
Laat die rooie. Neem mij maar.
Ik wil hier niet opgesloten zitten als vee. Ik wil dit achter de rug hebben.
Haast je, gedaantewisselaar.
- Nee. - Waarom niet?
Ik kan het niet aanzien.
Opschieten.
Ik kom er zo aan.
Ik kan misschien geen nee zeggen tegen de baas, maar wel tegen jou.
- Kom op, rooie. - Wacht.
Niemand trapt erin.
Dat valse medeleven, de krokodillentranen.
Je doet of je een hart hebt, maar dat heb je niet.
Je bent 'n verzameling van stamcellen, een machine die emoties nabootst.
- Dat is niet waar. - O, nee? Je wilt dat wij geloven
dat dit een zware last op je ziel is.
- Maar jij hebt geen ziel. - Je vergist je.
Je bent leeg. Een robot.
Je wilt echt uit deze kooi, hè?
Het spijt me.
Ik vind dat wachten een marteling.
Als er nog een greintje vriendschap tussen ons is, alsjeblieft...
Alsjeblieft, maak hier een eind aan.
Andina.
Niet kwaad worden. Waarom zou ik kwaad zijn?
Ze wilde per se meekomen.
- Ik wil het niet horen. - Het wordt tijd dat jullie praten.
Dat is niet aan jou om te beslissen.
Je had het recht niet haar mee te brengen.
- Dit was Christies huis. - Schreeuwen maakt hem van streek.
Mij ook.
Ik moest je zien.
- Je hebt me gezien. En nu wegwezen. - Je vader wordt vermist.
Kom op, tovenaars.
Proef maar eens van Datak Tarr.
Datak heeft er een.
Rustig.
Dat trekt zeker geen ongewilde aandacht.
- Komt het goed? - Met een beetje aandacht en protoform wel.
Ik denk dat de vrouwelijke Omec hem heeft ontvoerd.
Waarom zou ze dat doen?
Kindzi wil dat ik lijd voor ze me doodt.
Je had geen seks moeten hebben met haar vader.
Alsjeblieft, val me niet aan.
- Niet nu. - Sorry. Dat was geweldig. Mooie opvoering.
- Heb je geoefend voor de spiegel? - Hou op.
Weet je, moeder, als de Omecs jou willen pakken via je familie,
dan heb je ze naar mijn huis geleid.
Naar het huis waar Luke woont.
Heb je daar niet aan gedacht?
Pilar had gelijk over jou. Je bent een rasechte narcist.
Andina, breng de baby hierheen.
Je hebt gelijk. Ik was van streek. Ik heb niet goed nagedacht.
We moeten naar een veilige plek. Ergens waar ze ons niet zal zoeken.
Pak je koffer. Ik help Andina.
- Wat is er, agent? Reed ik te snel? - Stap uit de wagen, Doc.
Ik moet op huisbezoek bij Freddy de Liberata. Ik heb haast.
Is dat zo? Hoe gaat het nog met die oude Freddy?
Hij heeft hoge koorts en moet braken. Misschien is het de Irathient-griep.
Sommigen van je patiënten zijn vermist. Best veel op korte tijd.
Er kwamen er veel niet opdagen. Misschien is er een link.
Excuseer me, ik moet een leven redden.
- Wat was dat? - Wat?
Dat.
- Ik wil een verklaring. Nu. - Patiëntenprivacy is belangrijk voor me.
- Omec. - Wat is er aan de hand?
- Waarom werk je met hen? - Ik genees iedereen,
- ongeacht hun ras, kleur of geloof. - En die arme vrouw in het veld?
Hoe hielp je haar genezen?
Nolan, kijk. Wat is dat in je nek?
Een moedervlek. Ik moet er eens naar laten kijken.
Dat doet echt pijn.
Godzijdank.
- Wat was dat? - Een controlestam van de Omec.
Geef me dat wapen.
Toe, Amanda.
Moeders is weer aan de bal.
- Was dit je doel? - Wat?
Dit allemaal.
Waar heb je het over? Andina.
Je brengt per ongeluk Luke en mij in gevaar.
- Ik heb niet nagedacht. - Dat is het niet. Je denkt altijd na.
Daarom is het zo vermoeiend met jou om te gaan.
- Ja, Favi Stahma? - Zet de baby in de wagen.
Blijf daar, Andina. Mijn moeder gaat alleen weg.
- Alak... - Nu snap ik het.
Je dacht dat we wel
met jou mee zouden moeten gaan. Zoals altijd buit je een crisis uit
om er zelf voordeel uit te halen.
Ik zou onze familie nooit met opzet in gevaar brengen.
Onze familie is een leugen.
De mooie kleren die je draagt, het eten in je maag,
dat waren toch geen leugens?
De platen, je eigen auto... Je kwam nooit iets tekort.
- Petek Keev. - In godsnaam.
Uit naam van de familie moest ik dat joch tot moes slaan.
- Hij was een rat. - Hij was mijn vriend.
- Ze zouden met je gespot hebben. - Ik was zeven.
Oud genoeg om je liro te beschermen.
Petek Keev was een onschuldig knulletje met astma.
Omdat hij van de Yuke-liro was, moest ik hem afranselen.
En toen ik het had gedaan, toen ik huilde
om wat jij me dwong te doen, met mijn vriend, mijn vriend,
lachte je me uit.
Je vader lachte.
- Ik niet. - Geef pap de schuld niet.
Je beheerst alles wat er in deze familie gebeurt.
Ooit was dat zo.
Maar ik raakte die controle kwijt toen jij en Christie ontvoerd werden.
Hoe harder ik vecht om de controle terug te krijgen, des te minder blijft er over.
Ik hou van je.
Mijn zoon.
Ik wil dat je ook van mij houdt. Ik wil je respect.
Maar ik begrijp dat ik dat kwijt ben.
Soms is het onvermijdelijk.
Sorry dat ik gekomen ben. Ik wilde mijn familie niet in gevaar brengen.
Maar ik begrijp waarom je het slechtste van me denkt.
Mam, ik wil geloven dat je het meent, maar je meent nooit wat je zegt.
Vaarwel.
Ik hou van je.
Niet doen.
- Stop. Het is gevaarlijk daarbuiten. - Ik red me wel.
Wat moet ik doen? Achter haar aan? Haar tegenhouden?
- Dat is wat ze wil dat ik doe. - Wil je mijn eerlijke mening?
Ja, natuurlijk.
Vergeet je moeder.
Luke loopt gevaar als we hier blijven.
Nee, niet doen. Laat me gaan.
Kunnen we hier niet over praten?
Nee.
God, als U bestaat, dan spijt het me dat ik niet in U geloofde.
Ik zweer dat ik nu in U geloof.
Ik wist dat je zou komen.
Kindzi is er niet bij. Ze loopt nog ergens rond.
-En er komen er nog meer.
Je had geen controle over je daden.
En wat dan nog? Door mij zijn er mensen gestorven.
Ik ken dat gevoel. Zet je eroverheen en ga door.
We hebben een oorlog uit te vechten.
Alleen uw koffer nog, Favi.
Bedankt, Andina.
Ik weet niet wat ik zonder jou had gedaan de afgelopen weken.
U brengt me in verlegenheid. Ik ben uw familie trouw.
Ik ben altijd de uwe.
Sorry, het is...
- Het is te vroeg. - Het is mijn schuld, Favi.
Alak. Noem me maar gewoon Alak.
Ik ben een geduldig persoon, Alak.
Ik kan wachten.
Uw moeder is terug.
- Favi? - Rennen.
Goed, nu is het jouw beurt.
Mijn vader is dood door jou.
Hij is dood omdat jij hem hebt vermoord.
Zwijg, Castihoer.
Werkelijk?
Wat hoor ik daar?
Alsjeblieft.
Nee.
Goed geprobeerd.
Nee.
Laat hem met rust.
Nee.
Vertaling: BTI Studios